Dansen in de wind
De bladeren dansen in de wind
uitgelaten en zo blij
ze roepen en ze zingen
eindelijk zijn we vrij.
Ze weten niet van het einde
dat al heel snel nader komt
van rotting en verderf
op een natte grond.
Ze genieten van ’t moment
waarin ze mogen leven
en zij zichzelf en anderen
alles willen geven.
Moe en zeer tevreden
dalen ze op de aarde neer
wetende dat het goed is
er is nog zo veel meer…
De paddestoelen steken hun kopjes
vrolijk uit het mos
weet je dat we komen van
en weerkeren tot God?
Even rusten even sluimeren
in moeder aarde veilig geborgen
het nieuwe leven dat reeds in hen is
zal weer ontspruiten op die grote Morgen.
Tags: dansen, herfst, paddestoelen, wind
This entry was posted
on maandag, oktober 13th, 2014 at 07:08 and is filed under GEDICHTEN Cobi, Herfst.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Both comments and pings are currently closed.
Een prachtig gedicht!!!